Hygroscopische zouten

Samen met het grondwater dringen ook hygroscopische zouten (chloriden en nitraten) de natte muren binnen. Deze nemen extra vocht op uit de lucht, waardoor ze het probleem van natte binnenmuren nog erger maken. Deze zouten verhinderen een natuurlijke uitdroging van de vochtige muur. Ze manifesteren zich meestal als witte zoutkristallen aan de oppervlakte van de muur en beschadigen daar grondig de afwerkingslaag, de bakstenen zelf en ze zorgen voor een versnelde corrosie van metalen bouwonderdelen.

Samen met een grondige injectie van de natte muur, moet de volledige afwerkingslaag met de zoutkristallen verwijderd worden en vervangen worden door een vochtongevoelige pleisterlaag.

Vochtige muren bestrijden of verdoezelen?

Opstijgend vocht in muren en binnenmuren doet zich meestal voor boven het maaiveld, daar waar een waterkering in de muur ontbreekt of beschadigd is. Het opstijgend grondwater wordt dan door de poreuze bakstenen opgeslorpt als een spons. De muren komen langdurig nat te staan en op termijn kan de stabiliteit van de constructie in het gedrang komen.

Voorzetwanden of een extra bepleistering maskeren enkel de gevolgen van vochtige muren, maar lossen de kern van het probleem niet op. Enkel de injectie van een waterwerende gel kan het opstijgend vocht in huis definitief tegenhouden.

De zuigkracht van een spons

Keramische bouwmaterialen, waaronder de klassieke binnenmuursteen, zijn poreus want ze bevatten microscopisch kleine luchtbelletjes. Deze hebben een capillaire werking, waardoor het water hoger wordt opgezogen dan de normale, omringende waterspiegel. Hoe fijner deze ‘haarbuisjes’ of luchtbellen, hoe groter hun zuigkracht. Zo verspreidt het opstijgend vocht zich snel doorheen de bakstenen en langs de voegmortel. Optrekkend vocht kan op die manier tot op grote hoogte in de muren doordringen.